Autostrady w Unii Europejskiej. Podróż bez niespodzianek | Kurs jazdy na autostradzie
icon

Autostrady w Unii Europejskiej. Podróż bez niespodzianek

Podczas planowania podróży po Europie należy przygotować się do jazdy autostradami. W krajach Unii Europejskiej występują drobne różnice w przepisach drogowych, oznakowaniu i sposobach płacenia za przejazdy. Warto zapoznać się z nimi z odpowiednim wyprzedzeniem, by nie natrafić na niespodzianki. Kluczowe znaczenie ma też wytężona uwaga kierowcy. 

 

Bardzo dużo korzystam z europejskich autostrad, w szczególności przebiegających przez Niemcy, Austrię i Włochy. Chciałbym, aby polscy kierowcy zwracali na odstępy od innych pojazdów równie dużą uwagę jak Niemcy, Austriacy czy Włosi. To niezwykle ważne zagadnienie dla bezpieczeństwa korzystania z dróg szybkiego ruchu. Takich nawyków uczymy kierowców i kursantów w ramach projektu Kurs jazdy na autostradzie – mówi Marcin Kukawka z HigH Szkoła Jazdy. 

 

Prawidłowa prędkość  

Maksymalna dopuszczalna prędkość na autostradzie jest uzależniona od przepisów obowiązujących w danym kraju. W Polsce nie można przekroczyć 140 km/h. Większość krajów Unii Europejskiej uznaje prędkość 120-130 km/h. Istnieją też jednak bardziej nietypowe rozwiązania takie jak brak limitów, uzależnienie prędkości od warunków atmosferycznych, pory dnia lub roku. 

Na niemieckich autostradach rekomenduje się ograniczenie prędkości do 130 km/h. Na drogach naszego zachodniego sąsiada spotyka się liczne ograniczenia prędkości, często zmienne dynamicznie, wyświetlane na tablicach świetlnych. W Holandii prędkość jest uzależniona od pory dnia. Między 6:00 a 19:00 należy ograniczyć ją do 100 km/h. W innych godzinach można jechać szybciej. Z kolei we Francji limit zależny jest od warunków atmosferycznych. Podczas opadów deszczu lub śniegu nie należy przekraczać 110 km/h. Gdy panuje mgła, można jechać maksymalnie 50 km/h. Niektóre kraje skandynawskie uzależniają prędkość od pory roku. W Szwecji zimą na autostradzie nie można przekroczyć 90 km/h. W tym samym czasie w Finlandii obowiązuje maksymalna prędkość 100 km/h.

 

Znaki drogowe 

Podczas podróży zagranicznymi drogami należy zwrócić uwagę na oznakowanie. Nie w każdym kraju jest ono takie samo. Często pojawiają się drobne różnice graficzne, kolorystyczne i znaczeniowe.  

Jesteśmy przyzwyczajeni do tego, że drogowskazy na polskich autostradach zawierają biały tekst na niebieskim tle. Tak samo jest m.in. w Niemczech, Francji oraz Hiszpanii. W niektórych krajach możemy się jednak spotkać z zielonym tłem. Są to m.in. Włochy, Rumunia i Finlandia.  

Pamiętajmy, by nie pomylić autostrady z drogą główną. Brakuje tam znaku symbolizującego wjazd na autostradę, jednak kolory tablic mogą przywodzić na myśl tego typu trasę. W niektórych krajach drogowskazy z drogami głównymi to biały tekst na niebieskim tle, zupełnie jak u nas autostrady. Z kolei w Austrii i Hiszpanii czarny tekst znajduje się na białym tle. Jeszcze inaczej jest w Danii. Drogi główne symbolizuje czerwony tekst na białym tle, ale na wylotach z autostrad możemy się spotkać z niebieską tablicą z białym tekstem. 

W Polsce przy wjeździe na autostradę stoi prostokątny, niebieski znak z charakterystycznym białym piktogramem przedstawiającym drogę dwupasmową z wiaduktem. W Chorwacji spotkamy się z bardzo podobnym oznaczeniem. Jest ono jednak zielone, a tablica ma kształt kwadratu. Z tym samym możemy spotkać się m.in. w Czechach. Jak odróżnić płatne i bezpłatne autostrady w tym kraju? Droga, na której obowiązują opłaty, oznakowana jest wspomnianym zielonym znakiem. Jeśli jest ona bezpłatna, pod znakiem znajduje się biała tablica z szarym kołem wpisanym w wielokąt. Symbol jest przekreślony na czerwono. 

W większości europejskich krajów znaki ostrzegawcze mają białe tło i czerwoną obwódkę. Dotyczy to np. Serbii, Szwecji i Chorwacji. Zdarzają się jednak oznaczenia z żółto-pomarańczowym tłem. Występują one m.in. w Grecji, Finlandii i Macedonii. W Irlandii znaki te nie tylko mają żółte tło, ale również kształt odbiegający od europejskiego standardu. Zamiast trójkąta występuje romb.

 

Tankowanie paliwa 

Podczas podróży europejskimi autostradami z pewnością pojawi się potrzeba zatankowania samochodu. Jednak nazwy paliw różnią się w poszczególnych krajach. O ile jesteśmy w stanie się domyślić, że włoska benzina senza piombo to benzyna bezołowiowa, trudniej będzie nam wywnioskować, że to samo oznacza greckie amoliwdi wensina lub duńskie blyfri. Tu pomocne są przepisy, które wymagają, by określone rodzaje paliw miały jednakowe symbole w krajach Unii Europejskiej.  

Benzyna jest oznakowana literą „E” oraz liczbą określającą maksymalną zawartość biokomponentu w paliwie. Olej napędowy symbolizuje litera „B”. „LNG” to skroplony gaz ziemny, „LPG” oznacza „propan-butan”, „CNG” to symbol sprężonego gazu ziemnego, a „H2” to wodór. Powinniśmy więc wypatrywać interesujących nas symboli na dystrybutorach. A co, jeżeli się pomylimy? Należy wezwać pomoc drogową i pod żadnym pozorem nie uruchamiać silnika pojazdu. To mogłoby doprowadzić do awarii.

 

Ładowanie pojazdów elektrycznych 

Użytkownicy samochodów elektrycznych powinni bardzo rozważnie planować trasę przejazdu i odpowiednio wcześnie myśleć o ładowaniach w czasie dłuższych podróży. Większość stacji paliw przy autostradach wyposażonych jest w stanowiska ładowania pojazdów elektrycznych, ale ich dostępność zawsze warto sprawdzić z wyprzedzeniem, używając licznych aplikacji stworzonych do tego celu. Znaki drogowe umieszczone przed punktami ładowania często podają moc ładowarek. Im większa moc ładowarki tym krótsze ładowanie, pod warunkiem, że samochód, którym kierujemy, jest przystosowany do szybkiego ładowania.

 

Płatne przejazdy 

W większości europejskich krajów korzystanie z autostrad jest płatne. Istnieją jednak różne formy regulowania kosztów. Przed wyjazdem należy więc zapoznać się z przepisami obowiązującymi w danym państwie.  

Opłaty mogą być pobierane przy bramkach na autostradzie, podobnie jak w Polsce. W wielu krajach popularne są też winiety. To naklejki, które trzeba umieścić najczęściej na przedniej szybie samochodu w określonym miejscu. Są dowodem wpłaty za przejazd. Upoważniają do korzystania z autostrad przez określony czas, np. miesiąc. Coraz więcej krajów dopuszcza też winiety w formie elektronicznej. W wielu krajach obowiązują automatyczne systemy poboru opłat również na bramkach, co znacznie przyspiesza przejazd. Należy jednak wyposażyć się w odpowiednie urządzenie rozliczające opłaty. 

Przygotowanie jest kluczem do dobrej podróży zagranicznymi autostradami. Należy więc sięgnąć do wiarygodnych źródeł internetowych, przewodników turystycznych lub atlasów drogowych danych krajów zawierających potrzebne informacje. Wtedy nic nas nie zaskoczy!